استقبال سرد افراطیون جبهه اصلاحات از کاندیداتوری کروبی
ساعت ۱:٤٦ ‎ب.ظ روز ٢۳ مهر ۱۳۸٧ : توسط :
سرویس سیاسی- اصلاح طلبان روزگذشته و در اقدامی هماهنگ تلاش کردند، اعلام کاندیداتوری «مهدی کروبی» را یک عمل «توافق شده» و بخشی از فرایند رسیدن به کاندیدای واحد تفسیر کنند. پس از اعلام کاندیداتوری کروبی تعداد زیادی از اصلاح طلبان آن را «اقدام مثبت» خوانده و با سردی محسوسی از آن استقبال کردند. پس از اعلام رسمی این خبر، علی مزروعی، عضو شورای مرکزی حزب مشارکت در مصاحبه با خبرگزاری ایلنا گفت: «اقدام دبیر کل حزب اعتماد ملی برای اعلام آمادگی برای حضور در انتخابات ریاست جمهوری دهم کار خوبی بود». سیدحسین موسوی تبریزی، دبیر مجمع محققین و مدرسین حوزه علمیه قم نیز در گفت وگو با خبرگزاری ایلنا و در موضعی مشابه با مزروعی، اذعان داشت: «اعلام کاندیداتوری کروبی به نفع کشور و اصلاح طلبان است». مجید انصاری نیز به نمایندگی از مجمع روحانیون مبارز گفت: «معتقد بودم آقای کروبی حتماً کاندیدا خواهد شد، چون نشانه کاندیداتوری ایشان را در بیاناتشان می دیدم و طبعاً حضور در عرصه سیاسی به عنوان یک وظیفه ملی امری مثبت است.» اظهارات نه چندان شفاف محمد علی ابطحی با خبرنگار سیاسی ایرنا را نیز می توان نوعی رویکرد مثبت به این موضوع تلقی کرد: «حضور کروبی به عنوان حضور حزبی قابل قبول است و در آینده بررسی های بیشتری در این باره صورت می گیرد.» گرچه اولین واکنش های اصلاح طلبان به موضوع کاندیداتوری کروبی ظاهری هماهنگ داشته و از همنوایی ایشان حکایت می کند، با این وجود از خلال اظهارات آنان نوعی اختلاف نظر بنیادین که فعلاً پرده ای روی آن کشیده شده، قابل مشاهده است. اکنون آنچه کمابیش در جبهه اصلاحات به آن عمل می شود همان طرح کروبی است که چندی قبل پیشنهاد کرده بود همه اصلاح طلبانی که در مظان کاندیداتوری هستند به میدان بیایند و بدون تخریب یکدیگر با هم رقابت کنند تا زمانی در آینده یک «شورای حکمیت» محبوب ترین کاندیدا را تعیین کند و بقیه به نفع آن کنار بروند. در این بین اما، موضوعی که با اندکی تأمل و بدون نیاز به تفسیرهای پرپیچ و خم مشهود است، ناچاری بخشی از مخالفین اصلاح طلب نامزدی کروبی در انتخابات، از پذیرش طرح اخیر وی است. چرا که اقدام کروبی، اصلاح طلبان را به نوعی در عمل انجام گرفته قرار داده و تنها گزینه پیش روی آنها همین بوده که این طرح را بپذیرند. با این وجود دقت در مصاحبه های دیروز چهره های اصلاح طلب نکته ای بسیار مهم را هویدا می کند و آن این است که عموم اصلاح طلبان روز گذشته در اظهارات خود عمدا از طرح این موضوع طفره رفته اند که مکانیسم تعیین کاندیدای محبوب نهایتا چه خواهد بود؟ نظرسنجی؟ یا روش دیگری در کار است؟ اینجاست که برخی تحلیلگران عقیده دارند حل ناشده باقی ماندن این موضوع در واقع به این معناست که اصلاح طلبان به جای آنکه مسئله خود را حل کنند فقط آن را تا حدود زمستان به تعویق انداخته اند. چندی قبل بود که مصطفی تاج زاده ضمن استقبال از طرح مهدی کروبی، پیشنهاد انجام نظرسنجی برای برگزیدن گزینه مورد اجماع را مطرح ساخته و البته بر قطعیت پیروزی خاتمی در این نظرسنجی تاکید نموده بود. شیخ اصلاحات نیز در واکنش به این موضوع اعلام کرده بود که، نظرسنجی ده شاهی ارزش ندارد. از دیگر سو، خبر تشکیل کارگروه تعیین کاندیدای برتر در مجمع روحانیون مبارز به ریاست موسوی خوئینی ها در حالی صورت می گیرد که وی اخیرا در دیدار با اعضای گروه «پویش دعوت از خاتمی» به صراحت اعلام کرده است که شک نکنید خاتمی بهترین گزینه است. بر این اساس، مکانیسم تعریف شده در بین اصلاح طلبان با آن چه در مقام عمل و با اعلام مواضع جانبدارانه و از پیش تعیین شده طیف هایی از آنان بروز نموده است نشان از آن دارد که این طرح عملا و از منظر اقلیت انحصارطلب جبهه اصلاح طلبی از اعتبار چندانی برخوردار نبوده و از روندی دموکراتیک برای انتخاب کاندیدای برتر و مورد اجماع حکایت نمی کند؛ دعوای پاییزه به زمستان احاله شده است. اهرم های فشار بکارگرفته شده از سوی سازمان مجاهدین انقلاب و جبهه مشارکت برای تلقین برتری خاتمی و بی رقیب بودن وی در اظهارات چندی قبل فعالین این احزاب موضوعی نیست که از دید ناظران پنهان باشد. مصاحبه تاج زاده با ایسنا در تاریخ بیست و یکم مهرماه سندی شفاف در این ارتباط است: « در صورت حضور خاتمی در انتخابات ریاست جمهوری دهم، حول خاتمی برنامه های خود را ارائه خواهیم کرد و اگر نیاید، نامزدی در انتخابات ریاست جمهوری معرفی نمی کنیم.» با این حساب و بر اساس نظر صریح تاج زاده چنانچه خروجی تصمیم کارگروه تشکیل شده برای تعیین کاندیدای برتر، فردی غیر از خاتمی را برگزیده باشد، اجماع بی معنا خواهد بود. برغم آن که بخشی از اصلاح طلبان نظیر محمدرضا خاتمی معتقدند؛ «آمدن یا نیامدن خاتمی، منافاتی با اعلام آمادگی کروبی ندارد» و یا علی مزروعی که سعی نموده است القا نماید «بحث انشقاق در بین اصلاح طلبان موضوعیت ندارد»، مصاحبه روز گذشته ماشاءالله شمس الواعظین با شبکه العربیه که در خصوص اقدام اخیر کروبی گفته بود: «وی با این تصمیم برای شرکت در انتخابات آتی پیش دستی کرد تا راه را به رقیبان یا دوستان خود در جناح اصلاح طلب از جمله محمد خاتمی رئیس جمهوری سابق ببندد، تصمیم وی در بین اصلاح طلبان شکاف ایجاد خواهد کرد.» اندکی تلاش القای هم صدایی در جبهه اصلاح طلبی را با تردید مواجه ساخت. با تمام این تفاصیل و با فرض اجماع نظر اصلاح طلبان به پایبندی بر طرح آقای کروبی چند سؤال در این خصوص قابل طرح است: اول آن که، شورای حکمیت مذکور حاصل ترکیب کدام یک از طیف های اصلاح طلب است و آیا محوریت آن هم چنان برعهده افرادی نظیر آقای موسوی خوئینی ها نهاده خواهد شد که اعلام مواضع زودهنگام آن ها در حمایت از محمد خاتمی، بی طرفی آنان را مخدوش ساخته است؟ و دوم آن که، تضمین گروه های اصلاح طلب بر پذیرش رای نهایی شورای حکمیت چه خواهد بود؟ آیا با وجود نظرات شفاف و متعصبانه مورد اشاره در این گزارش، همه طیف های اصلاح طلب حاضرند در برابر تصمیم اجماعی کرنش نمایند؟ برگرفته شده از www.kayhannews.ir